De Halve Marathon van Praag

Na een lage opkomst tijdens de Buitenlandse loop in 2012 was er besloten om een enquête onder de leden te houden, wat er verbeterd kon worden en hoe de Commissie Buitenlandse Loop er voor kon zorgen dat er meer leden mee gingen met deze leuke activiteit. Vele leden hebben gereageerd op de enquête en meerdere malen kwam naar voren wanneer er nou eens een ‘Echte’ Buitenlandse loop georganiseerd zou worden. Dit was voor Bauke Keekstra aanleiding om de stoute (loop)schoenen aan te trekken en dit project te gaan trekken. In totaal waren er 6 gegadigden die wel in waren voor een loop in Praag. Via een organisatie hadden de leden zich opgegeven, maar helaas was er te weinig animo voor en werd de hele boel afgeblazen.

Halverwege 2013 werd er een tweede poging op touw gezet, dit keer niet met een georganiseerde reis en met andere leden dan de eerste keer maar het doel bleef hetzelfde de Halve Marathon van Praag zou nu een feit worden. Om niet weer de teleurstelling te hebben dat de reis en daarmee de loop niet zou doorgaan, hebben de leden het dit keer zelf geregeld. Eerst werden de verschillende opties afgewogen, vliegen of rijden? Busje huren of met de auto? Het werd rijden en omdat ze met 5 leden zouden vertrekken was de voordeligste optie om met de auto te gaan. Enkele weken later melde zich nog een lid aan die graag mee wilden en werd het plan voor het huren van een busje weer uit de ijskast getrokken. Met het vervoer geregeld kwam het huren van een appartement in zicht. Bauke heeft heel wat uurtjes achter internet gezeten, maar kwam uiteindelijk met een prachtig appartement midden in het oude centrum op de proppen. Voldoende ruimte voor 6 personen en alles op loopafstand! Inschrijven kan een ieder tegenwoordig gewoon zelf via internet… alle ingrediënten om er een mooi weekend van te maken waren aanwezig.

Dag 1:

Deze dag, eerlijk gezegd nacht, begon al vroeg. Het busje met chauffeur Jan Boon rukte om 02:57 uit en ging met militaire precisie langs alle lopers. Jaap Baalbergen, Reina Hes, Bauke Keekstra, Afke Woudstra en Thea van der Meulen werden in logistieke volgorde opgehaald en om 03:15 heeft Jaap het spits afgebeten en de eerste kilometers in de nacht weggereden. Op de banken 5 slaperige kopjes, die allen een poging deden om nog een beetje nachtrust te creëren. Bij de een ging dit wat beter dan bij de andere, maar de kilometers gingen er niet minder langzaam door. Om het anderhalf uur werd er geswitcht van chauffeur, onder het mom van Safety First werd er door eenieder niet langer gereden.

Met weinig Stau en veel plezier was Praag snel dichtbij, af en toe een kleine stop en Jaap had prima gezorgd voor een hapje en een drankje voor onderweg.

Rond de klok van 13:00 arriveerden de Dokkumers bij het appartement in Praag, met enige manoeuvres werd het busje keurig op de binnenplaats geparkeerd en kon de verkenning van het appartement beginnen. Eerst koffie, thee en een lekker koekje, maar vooral andere kleding aan want het was stralend zomers weer… De lopers hadden besloten om eerst het startnummer op te halen en nog een blik te werpen bij de EXPO van de loop.

Met het mooie weer op de bol werden de eerste stappen in het mooie Praag gezet en de eerste bezienswaardigheden op het netvlies vast gelegd. Het ophalen van het startnummer was aan de andere kant van de stad, maar na een lange rit in de bus was het wel even fijn voor de beentjes om in beweging te zijn. Bij het afhalen van de startnummers was het nog rustig en stonden er geen wachtrijen. Iedereen werd voorzien van zijn of haar nummer en het eventueel bestelde T-shirt. Iedereen die het startnummer afgehaald had kon zijn of haar naam terug lezen op het Tv-scherm, altijd leuk!

De zogenaamde EXPO’s bij grotere evenementen zijn altijd een aanrader, je kunt er de nieuwste dingen scoren en mocht je nog iets vergeten zijn dan is het daar altijd wel te verkrijgen. Helaas viel dit in Praag een beetje tegen. Een kleine winkel waar men Adidas spullen verkocht en waar de dames op vertoon van hun startnummer een kleinigheidje konden uitkiezen was alles wat de expo te bieden had. Genoeg redenen om niet te lang te blijven en terug te keren naar het appartement. De route terug ging door het Oude Centrum en voor de lopers die voor de eerste keer in Praag waren een aantal mooie aanblikken van deze oude stad.

De eerste avond werd gezellig afgesloten in het restaurant aan de overkant van de straat. Een typisch Tsjechisch geheel waar de menukaart voornamelijk bestond uit vlees en wat er dan ook gretig gegeten is. Een grote schaal met worst, spek, eend en een varkensknie vulde de tafel.

Ook de bijbehorende rode en zuurkool werd smakelijk van gegeten. Gelukkig was er ook voldoende lekkers voor Reina, die heerlijk genoot van een vegetarische maaltijd. Afke die er paleolithische leefstijl op na houdt vroeg om een doggy-bag zodat ze al het overgebleven vlees de volgende dag nog kon opeten. Niets is te gek in Praag, met een tas vol met vlees, inclusief varkensknie keerden de lopers appartementwaards. Omdat het een korte nacht was en een lange dag, lag iedereen mooi op tijd in zijn of haar bedje. Deze waren keurig verdeeld naar gratie van volume. Reina en Thea op het twee persoonsbed in de woonkamer. Bauke en Jaap op de overloop en Jan en Afke op de eenpersoons bedden in de slaapkamer. Jan beweerde dat hij met zijn anti-snurk-spray zo stil was als een muis, dus deze gok heeft Afke maar gewaagd, die al wakker wordt van een scheet van een muis.

Dag 2:

Iedereen was redelijk uitgerust en heeft ook redelijk kunnen slapen. De ene wat beter dan de ander, maar wennen moet het toch altijd in een ander bed. Het ontbijt, de koffie en de thee was al prima verzorgd en er werden zelfs lekkere eitjes gebakken. De maagjes waren vol en het zestal besloot om gezamenlijk naar de beroemde Praagse Burcht te lopen. Wandelend door de pittoreske straatjes, lokte een lekker bakje koffie in de zon natuurlijk. De pot was goed gevuld met Kronen, dus een lekker bakje kon er zeker wel af.

Eenmaal aangekomen in de Burcht genoten Jan, Bauke en Afke van het uitzicht dat bestond uit bouwvakkers die een stellage aan het bouwen waren. Reina, Thea en Jaap deden het beter en kozen voor de musea en bezienswaardigheden die er allemaal in de Burcht te zien waren. Hier splitste het 6-tal zich in tweeën en gingen Jan, Bauke en Afke terug naar de oude stad. De heren verorberden een lekker biertje op de kade en Afke genoot van een verse Jus.

Hierna volgde een moeilijke queeste. Welk parkje zou voldoen aan de eisen om nog even te knipperen met de ogen. Deze werd al snel gevonden en de drie Musketiers genoten van de Vitamine D die door de aderen ging stromen. Reina, Thea en Jaap hebben deze middag de mooiste plekjes van Praag bekeken en daarmee ook gelijk heel wat kilometers gelopen.

Jaap die voor de eerste keer in Praag was heeft zijn ogen uitgekeken en uiteraard vele foto’s gemaakt. ’s Avonds werd er heerlijk gegeten bij de Pizzeria om de hoek, dit was zo lekker en ook zo voordelig dat er gelijk gereserveerd werd voor de volgende dag.

Om de avond nog even goed af te sluiten werd er nog een spelletje Wij-Zij gespeeld. De troeven vlogen over tafel en wat de uiteindelijke uitslag geworden is, zal nooit bekend gemaakt worden. Omdat de vorige nacht bijna uitliep op een echtelijke ruzie is Jan verhuisd naar de gang waar die rustig kon snurken en niemand hem zou wakker porren. Zo kon Afke ook lekker slapen en de overige vier lopers hadden niet zoveel last van elkaar. Iedereen gelukkig, iedereen lekker slapen want morgen is de grote dag.

Dag 3:

De loop begint om 12:00, dus de lopers hebben de hele ochtend de tijd om zich klaar te maken. Er wordt ontbeten om 07:30 en om 10:00 nog een keer. Op de dag van de loop kunnen de deelnemers met een startnummer gratis gebruik maken van het openbaar vervoer. Om de trams niet gunstig rijden gaan de lopers met de metro naar het startplein. Uitgedost in vuilniszakken tegen de kou komen ze rond 11:15 aan en is er voldoende tijd om de boel te verkennen, in te lopen en een plasje te plegen.

Jan, Bauke en Afke zitten in het zelfde startvak. Reina, Thea en Jaap volgen in de startvakken naar voren. Jaap zit het meest vooraan in startvak E een heeft daarmee het minste last van de overige lopers.

Jaap die dit jaar al een aantal halve marathons gelopen heeft is helemaal klaar voor de loop. Hij ervaart de sfeer als heel erg leuk en vind het dan ook erg bijzonder om in een andere stad te lopen waar veel verschillende nationaliteiten aan mee doen. Ook het commentaar van de speaker vindt hij speciaal. De beste man vertelt een hoop, maar Jaap kan er niets uit wijs worden wat hij nu allemaal zegt. Het parcours ervaart hij als afwisselend. De tramrails, kasseien, bruggen en tunnels wisselen elkaar vlot af. Tegen de laatste kilometers aan krijgt Jaap last van een klein verval, iets wat hij bijna nooit heeft en er dus nog wel even goed aan moest trekken. Jaap komt in een fantastische tijd van 1:44:09 over de finish.

Thea kreeg het echte marathon gevoel tijdens en met name voorafgaand aan deze loop. Ze vond het goed georganiseerd met de duidelijke vakken en de goed aangegeven pacers. Ook de muziek bij aanvangst van de start vindt ze erg leuk. Het parcours ervaart ze als pittig. Met name de lopers die je kriskras inhalen en de tramrails zijn zaken waar je goed op moet letten. De drukkende warmte is vervelend, maar desalniettemin heeft Thea lekker gelopen en vooral het feit dat men na de finish de ‘Medalje’ om je nek hangt ervaart Thea als speciaal. in een strakke tijd van 1:53:33 komt Thea over de finish.

Bauke vond het ook een zeer afwisselende loop, de tunnels en bruggen maakten er een mooi geheel van. Voor Bauke was het een persoonlijke afsluiting van zijn ziekteproces. De trip naar Praag stond al gepland en dit was het moment om alles achter zich te laten, het boek te sluiten en met volle teugen genieten van de loopsport. Na 18 km was de pijp leeg voor Bauke en de laatste twee bruggen hakten er dan ook goed in. Maar petje af voor Meneer Keekstra die zijn ‘eerste’ halve marathon loopt in 2:10:48.

Jan vond Parijs-Roubaix er niets bij, de klinkers, keien en kasseien vlogen hem om de oren en de bruggen waren echte nekkebrekers (spreek uit op zijn Noord-Hollands). Hij is dik tevreden met zijn tijd 1:50:45.

Reina heeft van begin tot eind alleen maar genoten. Ze had haar geen voorstelling van de tijd gemaakt en wilde de hele wedstrijd lekker in haar opnemen. Het parcours vond Reina wat lastig met de keien, de trambanen en de pittige bruggen er tussendoor. Gelukkig koelde het tegen de tweede helft van de loop een beetje af en heeft Reina een prachtige tijd van 2:06:26 op de klok gezet.

Afke had haar als doel gesteld om onder de 2:00 te gaan lopen. Op een halve marathon die bekend staat als een van de snelste zou dit toch moeten gaan lukken. Het waren niet zo zeer de bruggen en de tunnels die haar de das om deden, maar de klinkers speelde parten. In een mooie tijd van 2:02:39 kwam ze met de tong op de schoenen over de finish.

Na afloop was uiteraard iedereen in een vrolijke en euforische stemming. De GPS-horloges werden erbij gehaald en de verbazing was dat een ieder uit kwam op 21.500 en niet op 21.095. Met 400 meter extra op de klok, mag je ruwweg 2 minuten van je tijd afhalen.

Hierdoor liep Afke toch nog onder de 2:00 en komt de 1:47 die Boon voor ogen heeft ook dichterbij! Helaas komt dat niet in de boeken en blijft het officieus.

Alle 6 de lopers hebben een geweldig weekend gehad. Het weer was de eerste twee dagen voortreffelijk en op de loopdag gelukkig ietsje koeler. De organisatie van de loop was zo neergezet dat het leek of er een marathon gelopen zou worden, alles was pikobello geregeld. Meer dan voldoende waterposten en sponzen (om de 2,5 km), leuke en swingende muziek langs de kant van de weg en rijen mensen langs de kant van de finish!

Het vervoer naar Praag was top verzorgd door Jan en het appartement had Bauke niet beter kunnen regelen. Iedereen liet elkaar vrij om te gaan en staan wat men zelf wilde doen.

Al met al een fantastisch weekend, dat bijna schreeuwt om herhaling… De grote vraag? Waar gaan we volgend jaar naar toe? En wie gaat er mee?

Jan B. Jaap B. Bauke, Reina, Thea en Afke.