Berenloop 2014

Op zondag 2 november was het dan eindelijk weer zover. Niet alleen de leden van Loopgroep Dokkum en ook niet alleen de andere hardlopers in de regio. Maar alle tweebenigen die ook maar iets van sportiviteit omtrent hardlopen in zijn of haar genen heeft zaten met smart te wachten tot de misthoorn wederom scheurtjes in het hoornvlies ging maken. Het oorverdovende geluid wat maar eens per jaar wordt gebruikt, klonk eindelijk weer in de oren van vele sportievelingen.

In 2013 ging dé Berenloop wegens slechte weeromstandigheden niet door. Dit jaar waren de omstandigheden meer dan gunstig. Een stevige zuidwestenwind had weliswaar een negatief effect op het strand, lees: een aardige tegenwind. Maar dit betekent ook dat er een zeer groot, lees: langere afstand, met de wind in de rug gelopen kon worden.

Kortom alle ingrediënten waren aanwezig om er een onvergetelijke dag van te maken.

In totaal starten er 10 leden van Loopgroep Dokkum aan de start van deze zware halve marathon op één van de mooiste Wadden eilanden van Fryslân. Maar voordat het zover was, moest er eerst nog het één en ander geregeld worden. Wie rijdt met wie? Hoe laat vertrekken we en met welke boot gaan we op en neer? Gelukkig allemaal bijkomstigheden die snel opgelost zijn. Jan Boon fungeert als taxi voor Femke, Klaas van der Zee en Afke. En Jaap Baalbergen is chauffeur voor Klaas van der Kooi, Peter en Dedde. Afgezonderd van elkaar rijden ze naar Harlingen, waar het Team Jaap al snel gastlid Thea van der Meulen onder hun vleugels neemt en kiezen voor een lekker plaatsje voor/onder in de boot. Team Jan kiest voor dezelfde plek als 2 jaar terug en gaat voor het tafeltje achter/boven in de boot. Men begrijpt… het duurde even voor de teams elkaar gevonden hadden.

Maar met de veerdienst naar Terschelling is er ruim voldoende tijd voor het leggen van het spreekwoordelijke kaartje. Een sporttas dient als tafel en Team Jan zit heerlijk te smikkelen van de krakelingen van Femke en zijn ondertussen aan het klaverjassen. Na een uurtje kwam Dedde ten tonele en werden de teams weer samengevoegd. Aangezien de tijd nog lang niet verstreken was, was het nog volop tijd voor Nellen, Troeven en Roemen. Met hier en daar een toevallige passant die aanschoof, was de tijd snel verstreken en konden de eerste stappen op Terschelling worden gezet. Op naar Hotel Skylge waar de dames en heren van Loopgroep Dokkum zich konden omkleden.

Een appel, een banaan, een sportdrank, misschien hier en daar een beetje doping. Maar niet te vergeten het allerbelangrijkste… een vuilniszak tegen de kou. In vol ornaat vertrokken de lopers richting de Brandaris en al snel werd het zwarte petje van Rommert herkent. Rommert die er ieder jaar weer een bessen-pluk-hardloop-week van maakt, was zeker ook dit jaar weer van de partij. Met een kreet heen en weer wensten de lopers elkaar succes en daar was om 12:05 de misthoorn, die vele mensen de vingers in hun oren deed krijgen. De lopers waren al snel uit elkaar en de eerste twee kilometers hebben weinig ruimte voor inhaalmanoeuvres. Het is dus lichtelijk hopen en een klein beetje geluk of het allemaal wat doorloopt aan het begin van de Berenloop. Gelukkig zaten de meeste lopers vooraan in het startveld en kon een ieder snel de benen strekken.

Onze Jaap Baalbergen, alias Vlugge Jaapie, was snel van start. Jaap had die week ervoor nog de 10 mijl tijdens de Holterbergloop volbracht en had er dan ook veel vertrouwen in dat hij het er tijdens de Berenloop goed vanaf zou brengen. De kilometers vlogen onder zijn schoenen vandaan en in een prachtige tijd van 1:41:15 kwam hij over de rode loper!

Peter en Klaas van der Kooi gingen er samen vandoor. Peter had de vaart erin en werd met name ook flink opgejut door enig vrouwelijk schoon wat voor hem liep. Het tempo lag net iets te hoog, maar Peter liet zich niet kisten, deze dame zou hij in ieder geval bijhouden tot aan het strand en dat heeft hij dan ook gedaan.

Klaas volgde in hetzelfde strakke tempo, maar hierna hebben ze de dame in kwestie toch rustig laten lopen. Peter komt in een prachtige tijd van 1:53:23 over de finish en Klaas wordt geklokt op 1:57:16.

Afke had als doel om haar PR op de halve marathon onder de 2 uur te schrijven en Jan Boon wilde wel hazen. Zo gezegd zo gedaan. Met de wind in de rug werd ingezet op 5:30 per kilometer, zodat er op het strand enig verval mogelijk was. De beide Dokkumers wisten het tempo goed te behouden en kwamen in respectievelijk 1:56:43 en 1:56:41 over de finish.

Onderweg haakte nieuw lid Klaas van der Zee nog even aan, helaas moest Klaas daarna weer verstek laten, maar komt toch in een prachtige tijd van 2:06:34, zijn eerste halve marathon, over de finish! Petje af Klaas!

Rommert had het wat zwaarder dan andere jaren, maar desalniettemin blijft deze loper genieten van alles wat er om hem heen gebeurd. In 1:57:23 ziet hij de Brandaris op hem afkomen, een prachtige tijd!

Femke stond voor de derde keer aan de start van een halve marathon. Die week ervoor is haar nog eentje in de maag gesplitst, maar zonder blikken of blozen heeft ze deze volbracht. En zo ook de Berenloop. Ze had er goed voor getraind en de blessuregevoelige knie liet vandaag niet van zich horen. Met name het strand heeft Femke als zwaar ervaren, maar toch in een knappe tijd van 2:04:33 komt zij over de finish!

Ons gastlid Thea, en altijd present tijdens de Berenloop, heeft ook van haar laten horen. Daar waar ze twee jaar terug door een blessure niet mee kon doen en de overige leden stond aan te moedigen aan de kant, was het nu haar tijd. In een taakstellende 1:51:29 klokt zij zichzelf over de finish!

Dedde is altijd klaar voor een snelle tijd. Getraind of ongetraind, deze loper perst er altijd een strakke tijd uit. De 1:43:52 mag dan ook met trots meegenomen worden naar Dokkum

Na een lekkere douche in het havengebouw, gingen de lopers met euforische stemming richting Loods. Hier werden de jaarlijkse Bokbiertjes gedronken, hoewel het er dit jaar niet zoveel waren als een ieder had gehoopt. Het fust was leeg en op heel Terschelling was geen druppel bokbier meer te krijgen. Dus op naar het andere vloeibare goud… dat smaakte net zo lekker!

Met een voldaan gevoel gingen de loper rond 18:00 richting Snelboot. Gelukkig was deze snel te ter plaatse en konden de vermoeide beentjes even rusten! Al met al een heerlijke dag, met fantastische looptijden…