halve van warschau

De halve marathon van Warschau

Na een voorspoedige vlucht van anderhalf uur vanaf Eindhoven landde ik op vrijdag 27 maart om 13.00 uur op het vliegveld van Warschau en om 14.30 uur kwam ik met de shuttlebus aan in het centrum van de stad. Hier werd ik verwelkomd door mijn vriendin Anna die mij wegwijs zou maken in deze stad met 1,7 miljoen inwoners, de grootste stad van Polen. De toeristen trekken naar de oude stad, maar Anna nam mij mee naar de wijk Srodmiescie waar het sociale leven van de locale bevolking zich afspeelt. Hier werd ik getrakteerd op een traditioneel Poolse lunch bij Szjwejka. De Praaggangers van 2014 zullen zich de Tsjechische variant van het restaurant genoemd naar soldaat Schweig nog wel herinneren. Na een lange wandeling door de stad, een gezellige avond met Anna en Andrea was ik blij dat ik om 23.00 uur in mijn hotel op één oor lag.

De volgende ochtend ben ik wandelend de rivier de Wisla overgestoken naar het voetbalstadion Narodowy waar ik mijn startnummer en hardloopshirt heb opgehaald. Vervolgens was het tijd om de stad te gaan verkennen en natuurlijk ook de beroemde oude stad, die overigens helemaal niet oud is. Het centrum van Warschau is in de oorlog totaal platgebombardeerd. Maar geheel in de oude stijl herbouwd, inclusief kasteel en stadspoort. Na 15 kilometers slenteren houd ik het voor gezien en ga ik even rusten in het hotel. Om 19.00 uur heb ik met Andrea afgesproken in het centrum en zoals het een goede Italiaan betaamd is hij een half uur te laat. Desalniettemin hebben we een gezellige avond in een leuke, meer West-Europees georiënteerde tent met prima eten. Ik ga niet te laat richting hotel, want zondag is de grote dag.

Om 8.00 uur zit ik aan het ontbijt en kijk ik aan tegen een strakblauwe lucht. Geweldig, ik sta te popelen. Na het ontbijt dribbel ik naar de metro die me in 15 minuten tot vlak bij de startlocatie brengt. Bijna 13.000 lopers komen van alle kanten toegestroomd. Alles is echter perfect georganiseerd. In het park is iedereen aan het stretchen en warmlopen en ik doe lekker mee. Om 9.45 ga ik naar de start. Hier geen dranghekken en ingangcontroles. Jazeker, ook hier heb ik een startnummer in een bepaalde kleur die verwijst naar een bepaald startvak, maar die zijn niet afgebakend. En iedereen gaat gewoon staan waar hij of zij moet staan de snelle lopers vooraan en de minder snelle lopers wat meer naar achteren. Over discipline gesproken! Om 10.00 uur klinkt het startschot en gaan we met oorverdovende muziek van start.

Het is druk op het parcours, zodat ik de eerste kilometers een rustig tempo rond de 5 min/km moet aanhouden. Helemaal niet verkeerd natuurlijk. Via een lange, brede hoofdweg lopen richting de wijk Ksawerow. Na enkele kilometers kan ik het tempo iets opvoeren en krijg ik de pacer van de 1.40.00 in het vizier. Bij de eerste drinkpost op de 5 kilometer verdwijnt deze uit beeld omdat ik stop voor een slokje water, maar voor de volgende drinkpost haal ik de pacer weer bij. Dit ritme blijft zich zo tot de finish herhalen. Links en rechts van het parcours zijn alleen flats in geel of grijs zandsteen te zien van vier woonlagen, niet echt spannend. Het is echter prachtig zonnig weer en overal langs de route spelen bandjes en er is publiek dat aanmoedigt. Dat maakt veel goed. Het is een prachtig gezicht wanneer een lang lint van lopers een viaduct overgaat. Het is puur genieten. Over de brede wegen kan ik goed mijn eigen tempo lopen tussen de 4.40 en 4.50 min/km. Na 13 kilometers komen we aan bij de Wisla die we vijf kilometers blijven volgen. Dit is het mooiste gedeelte van het parcours met rechts de rivier en links, hoog gelegen de ‘oude’ stad. Dan volgt een klimmetje en lopen we om de oude stad heen naar de finish. Ik weet de laatste kilometer nog iets te versnellen en kom uit op een prachtige tijd van 1.40.54. Dan volgt nog een goed georganiseerde toer van beloningen, waarbij een medaille wordt omgehangen, water en sportdrank wordt uitgereikt, ik een belt cadeau krijg en tot slot nog een kop heerlijke tomaten-pastasoep. Heerlijk. In een rustige dribbel ga ik weer richting metro voor de laatste beloning, een heerlijke douche op de hotelkamer.

Als ik wat ben bijgekomen pak ik de metro naar het centrum. Ik wil namelijk in het Paleis van Cultuur en Wetenschap (you love it or you hate it) vanaf het balkon op de 30e etage van het uitzicht over de stad genieten. Dit ‘paleis’ (231 meter hoog) was een cadeau van de Sovjet Unie voor het Poolse volk, gebouwd in het totaal verwoeste centrum en geopend op 21 juli 1955. Het uitzicht op deze zonnige dag is prachtig en het geeft een goed beeld van de grootsheid van de stad. Buiten het centrum loop ik nog door het grootste stadspark van Warschau tot ik al dat lopen zat ben en vreselijke trek krijg. Ik sluit mijn bezoek aan Warschau af met een traditioneel Pools diner. Om 21.00 ga ik plat om de volgende dag weer vroeg naar Nederland terug te vliegen.

Is Warschau een mooie stad? Ja en nee. Wil je oude historische gebouwen zien, dan heeft Lodz veel meer te bieden, maar ik vond het een leuke stad om te verkennen en ze kunnen er perfect een halve marathon organiseren.

Jaap Baalbergen