Sint Thomas trailrun Nieuwehorne, 17 km offroad

Op zondag 27 december 2015 vond in nieuwehorne, nabij Heerenveen, voor de derde keer de Sint Thomas trailrun plaats. Voor mij was het de eerste trailrun wedstrijd. Bij een offroad run staat niet het wedstrijdelement voorop maar de beleving van de prachtige omgeving. Maar liefst 80% van de loop gaat over particulier terrein dat speciaal voor deze loop is opengesteld.

De start is bij de sporthal in Nieuwehorne. Hier tref ik de trainer van onze loopgroep, Ed Velderman, en mijn oud overbuurman Tjeerd Jongsma, nu woonachtig in Oranjewoud. Het miezert, maar het is erg zacht voor de tijd van het jaar. Om 14.00 uur gaan 64 dames en 104 heren van start op de 17 kilometer. Andere afstanden zijn 7,5 km, 30 km en 50 km. We lopen Nieuwehorne uit over een zandweg richting Mildam. Na verloop van tijd slaan we een paadje in en lopen we tussen hoge hulststruiken door, steken we een weiland over, volgen we weer een boomwal om terug te keren op de zandweg. Het is heerlijk om op zachte ondergrond te lopen in de vrije natuur zonder andere verkeersdeelnemers. Het genieten lukt vrij eenvoudig.

Na acht kilometer (43 minuten) zit de eerste lus erop en passeren we de sporthal waar een drinkpost is geplaatst. Plastic bekertjes (en ander afval) zijn bij een trailrun uit den boze, maar voor één euro heb ik een opvouwbare beker kunnen kopen waaruit ik nu water kan drinken. Ed begint tegelijkertijd met mij aan de tweede ronde. Al vrij snel wacht ons een echte offroad verrassing. Nadat we een boerenerf zijn overgestoken mogen we een verzopen aardappelveld oversteken. De stinkende, zwarte modder reikt tot halverwege het onderbeen en ja; natte voeten. Via boomwallen, denk om de zwiepende takken, vervolgen we de route. De volgende surprise bestaat uit een drassig veld met maisstoppels. Het is hard werken op de zachte, sompige modder.

Zoals ik al zei is het mooie van trailrunnen dat je door de vrije natuur loopt. Verder is het parcours erg gevarieerd. Je loopt voortdurend op een andere ondergrond; zandpaden, grasland, bospaadjes, bouwland en af een toe een stukje verharde ondergrond (5%). Geen lange rechte (saaie) stukken. Dit betekent dat je zeer geconcentreerd moet lopen, steeds oplettend waar je de voeten plaatst. Hierdoor is de tijdbeleving ook anders. Als het horloge piept denk ik: “alweer 5 kilometer voorbij?”  Wel is het lopen op een zachte ondergrond zwaarder en ligt het gemiddelde tempo lager. Het gaat echter niet om snelheid maar beleving.

Tijdens Sint Thomas worden de klokken van de klokkenstoel geluid, naar verluid om de boze geesten te verdrijven. Als we Nieuwehorne naderen zie ik Ed voor me lopen en samen gaan we over de finish na 1 uur en 34 minuten. Ik loop nog even verkeerd, omdat de ‘echte’ finish boven op de tribune is. Mijn eerste trailrun is een fantastische ervaring en smaakt naar meer. De volgende is die van Appelscha op 16 januari. Buiten de sporthal trek ik de baggerschoenen en sokken (die bij de start nog wit waren) uit om binnen een heerlijke douche te gaan nemen.