Lopen goed voor geest en lichaam

DAMWÂLD - De marathon van New York. Onze penningmeester kan deze marathon in één woord samenvatten: ‘Grandioos’. Even later gevolgd door: ‘Een hoogtepunt in mijn loopcarrière. Deze marathon blijft mijn hele verdere leven op het netvlies.’ Durk Gros ontpopt zich als een ware ambassadeur voor het lopen. ‘Het is niet alleen lichamelijk gezond, maar ook geestelijk. Als ik gelopen heb is mijn hoofd leeg, heb ik weer ruimte voor nieuwe ideeën, maar vaak ook oplossingen voor problemen gevonden. Mijn mening is dan ook dat meer ondernemers zo nu en dan de loopschoenen zouden moeten aantrekken.’

Durk Gros heeft zich na zijn mooie carrière als voetballer bij Broekster Boys, helemaal gestort op het lopen van lange afstanden. ‘Ik was geen voetballer met veel capaciteiten, maar heb toch jaren genoten van het spelletje. Toen ik wat ouder werd kwam ik in steeds lagere elftallen terecht. Op zich is daar niets mis mee. Ik vroeg mij echter op een gegeven moment wel af, waarvoor ik het nog deed. Ik werd ‘skopt en dien’ om een prachtige Fries spreekwoord te gebruiken. Het werd mij te fanatiek, tenslotte had ik ook verplichtingen tegenover mijn werkgever, toen nog de Friesland bank, nu de Rabobank.’

Durk Gros vond een nieuwe uitdaging in het lopen. In eerste instantie gewoon op eigen initiatief, wat later bij een loopgroep in Dokkum, die begeleid werd door Hugo Veenker en later door Reina Hes. Je beseft het vooraf niet, maar ik heb veel van Reina Hes geleerd, vooral wat betreft de techniek van het lopen. Je leert hoe je je voeten neer moet zetten, maar vooral ook de bewegingen van je handen en je lichaam. Hoe houd je dat onder controle. Door de techniek onder de knie te krijgen, voorkom je blessures en bovendien leer je om naar je lichaam te luisteren. Vooral niet doorgaan als je pijn voelt, ja natuurlijk is dat soms moeilijk. Je wilt zo graag, maar de ervaring leert, dat je veel leed kunt voorkomen. Op tijd stoppen, rust nemen en daarna weer voorzichtig oppakken. Forceren is funest. Ik ben van mening dat te fanatiek met deze sport bezig zijn, niet goed is voor je lichaam. Je lichaam moet herstellen, dus bijvoorbeeld geen twee marathons in een week.’

Inmiddels heeft Durk Gros drie keer een marathon gelopen, waarbij de marathon van New York veruit de mooiste was. ‘Imponerend gewoon. Als je het startschot hoort, duurt het nog bijna een kwartier voordat je werkelijk kunt starten. Er zit een chip in je schoen, die begint te lopen als je over de meetlijn gaat en stopt als je weer over de finish komt. De tijd telde echter voor mij niet. Het is een loodzware marathon, maar visueel geweldig. Je loopt op een tienbaansweg, waar geen auto te bekennen is. Als je omhoog loopt en je bent boven op één van de vele bruggen, dan krijg je steeds een wisselend beeld. Je ziet mensen aan de barbecue en even verder op zie je het drukke verkeer. Naast deze marathon, waarvan de toptijd 3 uur en 55 minuten is, heb ik twee keer de Slachte gelopen en ook meerdere halve marathons.’

Durk Gros: ‘Het werkt verslavend. Ik loop drie keer per week, 10 tot 15 kilometer. Met de loopgroep Dokkum (een groep van ongeveer dertig mensen), met zijn drieën en dan nog een keer alleen. Mijn voorkeur gaat uit naar lopen in het bos, die ondergrond is zachter. Ik kan echter ook in de eigen regio prima “uit de voeten”. We hebben fraaie wandel- en fietspaden, waar we veilig kunnen lopen. Het is prachtig om zo buiten bezig te zijn en je gedachten vrij baan geven, waardoor je weer helder en scherp wordt en dingen anders ziet. Natuurlijk heb ik ook de Bonifatius- en de Be Quickloop achter mijn naam staan. Er is verder geen loop, die ik beslist nog wel eens wil doen. Of toch? Er wordt gefluisterd dat als de Centrale As gereed is, het verkeer een dag stil wordt gelegd, zodat er een marathon van Dokkum tot Nijega georganiseerd kan worden. Die wil ik dan wel graag lopen,’ besluit de fitte penningmeester zijn nuchtere verhaal. Het verhaal van een passie die centraal staat in zijn leven, naast natuurlijk het gezin en het werk. Beiden hebben baat bij een fitte Durk Gros. Belangstellenden kunnen kijken op google; loopgroep Dokkum. Eventueel een keer meetrainen is geen enkel probleem, graag wel aanmelden via Durk Gros.

Autobiografie van René Wijnstra

De eenzaamheid van de langeafstandloper vertelt het autobiografische marathonavontuur van René Wijnstra. In 2010 ging deze atleet, samen met vijf reisgenoten, de ultieme hardloopuitdaging aan. “The City That Never Sleeps, The Big Apple.” New York, de marathon der marathons! Gaat het René lukken? Zal hij de 42.2 kilometers asfalt en de bruggen verslaan? Lukt het hem om Manhattan en de finish op Central park te halen?  Flashbacks uit vroegere jaren en muziek vergezellen de 42-jarige sportman tijdens de “monstertocht” in het oerwoud van het leven en de straten van New York…
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
René Wijnstra (Dokkum, 1968) werkte 14 jaar bij de Vlaggencentrale en is vanaf 2001 bij een verfgroothandel in dienst. Hij woont al zijn hele (sportieve) leven in het Friese Dokkum en kreeg samen met zijn vrouw in 2004 een zoon. Het schrijverstalent, voornamelijk sportverslagjes schrijven en een enkel krantenartikel (zomerverhaal “Down down”), waren de voorboden van dit boek.
In één jaar (2013) voltooide hij de cursus autobiografieschrijven en zijn eerste boek: De eenzaamheid van de langeafstandloper.
 
 
 
 
 
 
 
BESTEL NU!
De eenzaamheid van de langeafstandloper
Verkoopprijs: € 13,95 (exclusief verzendkosten)