Marathon Berlijn 29 september 2019

web rinners start  web fryske shirts2

 Een groepje lopers én hun trainer van loopgroep Dokkum is de hele zomer gedreven bezig geweest in de voorbereiding voor de marathon van Berlijn; Jan Faber, Hinke de Vries, Femke de Groot, Andries Damstra, Bert Jelsma , Klaas van der Zee, Jan Boon, Gelske Jager,  Ed Velderman en Johann Straatsma.

Wat ging hieraan vooraf…
Een jaar geleden werd HET voor het eerst geroepen in de kleedkamer, zullen we een marathon gaan lopen? Bijvoorbeeld Berlijn? De eerste lopers meldden zich al snel, bij anderen is het een langer proces geweest waarbij allerlei overwegingen en bedenkingen voorbijkwamen voordat de beslissing werd genomen. Hinke en Gelske waren op dat moment nog niet lid van Loopgroep Dokkum. Zij hadden net de Amsterdam Marathon 2018 gerend. Dit was bijzonder goed bevallen en net over de finish, nog in het Olympisch Stadion hadden zij al besloten om  de Marathon van Berlijn te gaan lopen.
Toen bij Loopgroep Dokkum voor de 3e keer de vraag Berlijn voorbijkwam……toen kwam ook bij Femke de gedachte:”Ben je er eigenlijk ooit helemaal klaar voor?
De 42 km lopen wanneer je 42 jaar bent is mooi, Berlijn lopen voor (en met) Afke is ook mooi, lopen met meerdere lopers van Loopgroep Dokkum is ook mooi.” De knoop werd doorgehakt, ook Femke ging haar 1e poging wagen!

Voor de “Berlin Marathon” heeft onze trainer Ed voor alle deelnemers een “12 weken- schema” geschreven . Op de laatste training 4 juli is de koers uitgezet en zijn we van start gegaan. Gedurende de voorbereiding dienden zich bij sommigen wat kleine en grote blessures aan, moest er soms gas terug genomen worden, werd er geëxperimenteerd met oefeningen,  supplementen, medicijnen en bezoek aan fysiotherapeuten om maar in de ‘race’ te kunnen blijven. Voor anderen was de voorbereiding voor deze 42 en een beetje km, er één uit het boekje. Goede schema's en in de vakantieperiode genoeg tijd om te trainen, zodat er een hele goede opbouw was. Helaas moesten Bert, Johann en Gelske door blessureleed tóch ‘met pijn in het hart’ besluiten om af te zien van de marathon. 

Op vrijdag 27 oktober zijn we afgereisd naar Berlijn met een groep gepassioneerde hardlopers en met Dirkje en Gelske als persoonlijke begeleiders. De wekker ging die dag  lekker vroeg. Het handige ‘back-up systeem’ van Jan B en Femke om elkaar te appen bij ‘wakker zijn’ werkte niet helemaal zoals bedoeld....na zo’n pak em beet 2735 x bellen en appen … kon een ietwat beduusd kijkende Jan thuis nog op tijd tot actie aangezet worden stonden we met z’n allen ruim op tijd bij het verzamelpunt van de bus in Zuidbroek.

Het was een stevige zit in de bus naar Berlijn maar het ging gelukkig zonder extra reistijd door files.

web startkart web shirt medaille

Gelijk door naar de Expo, een grote sportbeurs op het voormalig vliegveld van Berlijn, om de startkaarten te halen.  Een uurtje sfeer proeven onder het genot van een toch wel lekker alcoholvrij biertje, de laatste gelletjes werden ingeslagen en Hinke en Klaas durfden heel overmoedig alvast het Berlijn Marathon shirt te kopen; verdiend was ie in ieder geval zeker!
Daarna installeren in het hotel en op naar het buffet voor diner. De reisleider (Jan Boon) had al een groepstafel geregeld. Voor Dirkje was het de eerst kennismaking met onze groep maar zij voelde zich meteen opgenomen. Jan Faber deelde na het eten PR voor Friesland uit.  Leuke pompebléd T-shirts zodat wij de zaterdag tijden de “breakfast-run” goed herkenbaar waren. Zowel voor de andere (landen) lopers als voor ons zelf, want om 9 personen bij elkaar te houden valt niet mee tussen 10.000 lopers. Ook Dirkje en Gelske liepen vandaag mee; mooi om even de sfeer te proeven. De “can we take picture” waren niet van de lucht….
 ‘s Middags indrukwekkende momenten tijdens de rondreis door de stad. Vooral het verhaal rondom de muur, checkpoint Charlie en de joodse begraafplaats was indrukwekkend. 
Daarna met z’n allen de stad in, terrasje gepakt maar door de regen die met bakken uit de lucht kwam , werden we ‘gedwongen’ om het dure warenhuis KaDeWe  in te vluchten. Ondertussen nam bij een ieder de spanning voor de marathon toe .... 42 kilometer!!!.

Zondag, DE DAG……het sportieve hoogtepunt: de Marathon. 

Weersverwachting is goed en de hoop is op een droge tocht..

Na voor de één een goede nachtrust en anderen die amper hebben geslapen van de spanning of ander ongemak, vroeg uit de veren, douchen, omkleden, ontbijten, tas pakken en om 6.45 in de bus zitten. Femke compleet op van de zenuwen, Ed leek heel geconcentreerd, Klaas in de ban van z’n lijstje....heb ik alles wel ? de ‘Jannen’ relaxt ogend  (schijnt bedriegt?), Hinke ook wat nerveuser en Andries ter plekke in de voorbereiding door flink de kuiten in te spuiten met magnesiumolie en nam ‘en passant’ die van Hinke ook even mee; dit moet wel een vliegende start worden!  Supporters Dirkje en Gelske springen bij waar nodig J

Alle trainingsuren moesten nu bewijzen of ze ook vruchten zouden afwerpen. De “laatste  groepsfoto” en op pad naar het startgebied waar meteen al een geweldige sfeer hing. De renners werden opgewarmd en opgezweept door heftige rockmuziek en dan uiteindelijk het startschot. Iedereen sprintte een beetje richting de Siegesäule en hieromheen lopend richting het oude Oost-Berlijn. 

web Andries finish2 web Andries finish

Voor Andries waren de 1e 10 km’s lastig om in het ritme te komen doordat er moeilijk langs de wat langzamere lopers was te komen. Maar fantastisch om te zien hoe sommige lopers uitgedost waren en om met zoveel lopers uit zoveel verschillende landen hier tussen te lopen. De verzorging onderweg was super om de drie kilometer drinken en voeding, bijna geen post overgeslagen. Rond de dertig kilometer kwam de man met de hamer, in dit geval de waterman. Het begon harder te regenen, de spieren verkrampten door de regen en de frisse wind. Wat maakte dat het lopen veel langzamer ging, soms zelf wandelen. Ook de liesblessure speelde op .. Maar hij kon zich herpakken en heeft de marathon van Berlijn uitgelopen in nieuw persoonlijk record van 3 uur en 31 minuten! 
Jan F ging met genoeg training in de benen van start. Hij was samen met Andries en Ed  in de rij aangesloten maar al snel verloren ze elkaar uit het oog. Door de regen die na 22 km  kwam  werd het lopen wel zwaarder. Maar ondanks het weer genoten van de tocht en verbaast dat na 3.50 uur de finish er was en natuurlijk een trotse Dirkje J !
Klaas bleef in course al lopend door de stad met heel veel publiek en heel veel muziek van o.a. Deep purple (smoke on.., PinkFloyd, Beatles etc.. Eigenlijk geen tijd om aan de laatste zware laatste km’s  te denken. Steeds wel iets op te merken wat mooi en plezierig was  ..
Op een gegeven moment kreeg hij de pacer van 4 uren in het vizier en zag zijn ‘kans’ om onder de 4 uur te finishen.  Door te versnellen kwam hij wel iets dichterbij tot 4.03 en tot 36km. Hierna sloeg de vermoeidheid in de benen en moest hij de pacer laten gaan. Klaas finishte in een erg tevreden pr-tijd van 4.04.57. met de 2de 21km bijna gelijk aan de 1ste 21km.

web jan finish  web Klaas finish
Toen Ed startte was het droog en hij kon, tegen zijn verwachting in, best wel snel in het gewenste ritme komen. De kilometers gleden ongemerkt onder de voeten door. Maar na 23 km begon de pech; de rechter kuit begon hinderlijk te verstijven. De loopstijl wat aangepast en maar iets rustiger verder. Na 28 km ging het parcours wat dalen tot vlak voor de 40 km, dus maar zien dat die 28 km  gehaald werd. Bij 27 km ging het inderdaad beter en het probleem leek opgelost. Niets bleek minder waar! Vlak voor het 32 km-punt voelde hij iets knakken in de kuitstreek en besloot om maar eens even te stoppen. Daar had het lichaam schijnbaar op gewacht want gelijk verstijfde de complete rechter kuit en wandelen was gelijk niet meer mogelijk. Omdat 10 km strompelen in de stromende regen geen goed plan was, besloot hij de hulp van vrijwilligers in te roepen. Via een ambulance werd Ed bij een metrostation afgeleverd om de reis richting finishterrein te beginnen. Uiteindelijk weer bij de tent snel droge en warme kleren aan en richting de touringcar, die 2 ( lange) kilometers verderop stonden te wachten.

web janB web strartkrt2 Jan en

Jan Boon had na totaal 8 marathons het snot voor de ogen (en daar achter…) gelopen te hebben, nu de insteek eens meer te genieten onderweg. En de eindtijd de eindtijd te laten. Hij en Hinke gingen samen van start en konden tot 25 km  het tempo goed vast houden. Helaas kreeg Hinke ( de o zo gevreesde) last van haar knie. Dit speelt af en toe op en ze was erg bang dat het juist deze dag ook zou gebeuren. Het was ook de goden verzoeken om vooraf al dat mooie T-shirt te kopen maar Dirkje had haar geadviseerd om het toch te kopen. Dat liet ze zich geen twee keer zeggen uiteraard! Jan en Hinke liepen een prima tempo, nog voor de pacers van de 4.30. Jan is een uitstekende gids tijdens het lopen, die al van ver het parcours kan overzien. “Over 200 meter bocht naar links, straks rechts!” klonk het regelmatig, zodat er ondanks de stromende regen en grote plassen efficiënt gerend werd. Helaas werd de pijn bij 25 km zodanig dat Hinke haar tempo aan moest passen. De regen was wellicht de beruchte druppel, letterlijk en figuurlijk. Het plan van een snellere tijd moest herzien worden, finishen werd het vastberaden doel.
Jan kwam keurig op ff 4.30 binnen. In 2002 en 2011 is hij ook al eens bij deze marathon geweest. Wat erg opviel is dat de technische ontwikkelingen niet stil gestaan hebben.
Waar hij in 2002 nog na de finish met 3 Marken (oude munteenheid voor de jongere lezer) naar een telefooncel ging om het thuisfront bij te praten over zijn prestatie, was het nu anno 2019 wel ff anders: Nog in de schaduw van de Brandenburger Tor kwamen al appjes binnen: ‘mooie tijd pa, mooi vlak gelopen, weinig verval “!!  Terwijl Jan nog naar adem hapte en andere goden aanriep, dacht ie: Hoe kan men dat nu zo snel weten ? De app biedt het thuisfront razendsnel de informatie hoe en waar men loopt !!
Zo vernam hij ook dat Hinke in aantocht was naar de finish. Zij werd bij de laatste 500 meter luidkeels door Gelske aangemoedigd! Een heel bijzonder moment. Alles kwam even samen: De gezamenlijke teleurstelling van het niet samen de marathon lopen en de pijn. Maar ook het juist op DAT moment je lieve loopvriendin zien en de blijdschap dat de medaille bijna binnen was...

 WEB hinke1  WEB femke2

Bij Femke gleden na het startschot de zenuwen weg en kon haar genieten beginnen. Kinderen langs de kant die handje klap wilden, een bord met een “oplaadpunt”, diverse bandjes (en dan vooral de trommelaars), alle verschillende nationaliteiten, een prachtige stad met mooie gebouwen en enthousiast publiek!!! Wat was dat mooi!
Onderweg via haar horloge lieve appjes, dat doet goed!


Rond de 7 km stonden Durkje en Gelske nog steeds om de lopers uit Dokkum aan te moedigen. Wat een fijn moment om even bekenden te zien! Onderweg steeds meer regen, plassen water op de straat, zoekende naar een droog stukje asfalt. Op een gegeven moment is ie dan in zicht…..de Brandenburger Tor!  Wetende dat je daarna nog een stukje moet … maar dat moment geeft een laatste sprintje naar de finish! Liefdevol toegeschreeuwd door Dirkje en Gelske onder moeders paraplu.

web gelske en dirkje  web hotel

Conclusie:
Andries:  Super trots gevoel, fantastisch gebeurtenis om mee te maken. Het was ook super om dit samen te hebben gedaan met de andere acht loopvrienden van de loopgroep.
Jan Faber: Een TOP weekend met een sportieve prestatie en heel veel gezelligheid!!
Jan Boon:  Over het lopen kan ik kort zijn : Opdracht geslaagd!!  En binnen enkele dagen weer hersteld, waarbij voorgaande keren dit herstelproces wel enkele weken vergde.
De liefdevolle ondersteuning van onze 2 supporters Durkje en Gelske was daar uiteraard leidend in. De ene met warme lapjes en bananen voor het lichaam, en de andere met de gevoelige vinger om de beoogde doelstelling niet uit het oog te verliezen.
Femke; Dan eindelijk over de finish, ik ben er!!!!!  In 4:36 haar 1e marathon !! En meteen volgden weer allemaal appjes van mensen die het via de app hebben kunnen volgen en weten dat de finish is gehaald ; heel apart en ook heel grappig.   
Ed; niet het beoogde resultaat maar “stoppen” was wel de juiste beslissing. Het was natuurlijk wel de “13e” marathon, bestaat er dan toch zoiets als bijgeloof?
Hinke: Een geweldige ervaring om met deze mooie groep mensen deze dagen in Berlijn te beleven! Het hele proces van voorbereiden, trainen, voorpret maar ook teleurstelling om degenen die niet mee konden rennen ,de support van iedereen,  Berlijn zelf en het nagenieten. Onvergetelijk!!

Gelske: ontzettend gezellig om tóch mee te zijn geweest, ondanks dat ik zelf niet de marathon kon lopen. Onderweg zeker af en toe jaloers.. maar de sfeer proeven in Berlijn was bijzonder.
Klaas: Om zo plezierig te kunnen lopen ligt vooral aan ons eigen groepje geweldige renners en super begeleidsters, 4de verdieping steeds maar weer die trap op en neer, alle heerlijke alcohol vrije Weizenbier vooraf, aan het snurken, het lekkere eten, de gezelligheid, de vrolijkheid, de prima georganiseerde reis etc.. Dit smaakt nu naar meer en ik wil toch een keer onder die 4uren gaan finishen.
Volgend jaar maar weer zo’n uitje, maar dan naar een andere stad ergens en misschien wel weer in het buitenland